حكمت تشریع مناسك حج

واقعیات معنوى و حقایق روحى

حج لبیک آدمى به واقعیات معنوى و حقایق روحى و برنامه هاى عالى اخلاقى و  تبادل افكار و بیان دردهاى باطنى و ظاهرى خود و یافتن راه حل مشكلات فردى، اجتماعى، سیاسى، مادى و معنوى خویش، نیاز شدید و احتیاج مبرم دارد.
تحقق آنچه كه بدان نیازمند است، ممكن است در شهر و دیارش، و در میان جامعه محدود و كوچكش صورت نگیرد، بنابراین جایى و جمعیتى را ـ به طور فطرى و طبیعى ـ مى طلبد كه به خواسته ها و آرمانهایش برسد و آنچه را كه نسبت به آن احساس خلأ مى كند به دست آورد.

خداوند مهربان مناسك و مراسم حج را در جایگاهى معین و در شهرى معلوم و در زمانى محدود بر اهل تمكن فرض كرد تا به دور از حدود جغرافیا و مرز و رنگ و شكل و ملیّت و قوم، در آن زمان معین و در شهر مكّه، و بر محور كعبه، و بر حول مناسك گرد آیند و از هدایت حق جهت زدودن آلودگیها از باطن خویش و آراسته شدن به حسنات و دور شدن از سیئات و بدیها و شناخت یكدیگر و تبادل افكار و حل مشكلات سیاسى و مادى است اسلام متحد شدن علیه هواى نفس و شیاطین درونى و برونى و مستكبران از خدا بى خبر، و اصلاح ظاهر و باطن خویش، و به چنگ آوردن خیر دنیا وآخرت بهره مند شوند.

 

بر متولّیان شرعى آن مكان مقدس و آن جایگاه رفیع، واجب شرعى و  اخلاقى است كه زمینه آشنایى زائران را با یكدیگر، از طریق جلسه، كنفرانس و سمینار فراهم آورند تا امت اسلام بتواند به خواسته هاى مشروع خود در سایه حج برسد.
بلند گوهاى حرم حق باید در اختیار دانشمندان و اندیشمندان و  حكیمان و دلسوزان امت اسلام قرارگیرد تا در تمام فرصت ها، مردمى كه از جاى جاى كره زمین به حج آمده اند نسبت به وظایف فردى و اجتماعى و  سیاسى آشنا كنند و آنان را به هدایت حق بیارایند تا شعاع هدایت از آن حریم پاك به تمام جهان برسد.

آرى حكمت تشریع مناسك، براى به كمال رسیدن فرد و آنگاه به كمال رسیدن امت، در دو مرحله مادى و معنوى است.

مناسك و مراسم حج، از اعظم مسائل و از مهم ترین برنامه هاى مكتب انسان ساز اسلام است.

زائران اگر به حقایق پرقیمت این عمل عبادى و سیاسى عنایت كنند و  برنامه هاى واجب و مستحب آن را، آنگونه كه شایسته است، انجام دهند، به رفع بسیارى از مشكلات مادى، معنوى، سیاسى، اجتماعى و اخلاقى موفق خواهند شد.

 

معنویت و نورانیت مراسم حج، دورنمایى از عظمت و جلال و جبروت صاحب كعبه و خالق هستى است. زائران اگر شرایط واقعى حج را در مناسك خود تحقق دهند، به عظمتى ما فوق تمام عظمت ها و جلالى ما فوق تمام جلالت ها مى رسند.تشریع این مراسم به خاطر این است كه حاجى با اداى مناسك، تمام كمبودهاى فكرى و روحى و اخلاقى و ایمانى، و همه حاجیان تمام خلأهاى اجتماعى و سیاسى دنیاى اسلام را، پس از بازگشت به وطن، جبران نمایند.
كعبه و مناسك آن، براى جهت دادن موجودیت جامعه به سوى حضرت حق است.

حكمت تشریع مناسك، به خاطر این است كه مردم دل از غیر حق رها كنند و نفس از رذائل پاك سازند. و لباس هوا از هویت وجود درآورند، و  خویشتن خویش را به حق متصل كنند و باطن را حریم حكومت الله گردانند و به خاطر جلب خوشنودى حق، با صدق و اخلاص قدم بردارند، و زمینه طرد طاغوتهاى زمان را از عرصه گاه حیات مادى و معنوى خود فراهم آورند.

 

تشریع این مراسم براى این است كه انسان خود را از قیود شیطان برهاند و ذمّه خویش را از حقوق مردم آزاد سازد و اموال خود را از حق الله و  حق الناس پاك كند، و زمینه خشوع و خوف و خشیت و اخلاص و عشق و  محبت و مهر و رأفت را در قلب خود فراهم آورد و باطن را از رذائل بشوید و  ظاهر را به عمل صالح بیاراید، و براى همیشه از حركات شیطانى، و امور باطل بپرهیزد.
در هر صورت حكمت تشریع این مراسم، اصلاح احوال فرد، و اصلاح اوضاع امت اسلام در همه شؤون زندگى است و تحقق این حكمت جز با اداره حرمین به دست پاكان و صالحان و آزادگان و شایستگان و دلسوزان امت امكان ندارد و آنان كه در هر لباسى و به هر صورتى مانع از تحقق حكمت تشریع این مراسمند، مرتكب گناهى نابخشودنى هستند