ذکري براي عالميان...

 

و همچنان وى را سپاس گزاريم كه با بعثت بنده پرهيزگار و گرامى خود محمد صلي الله عليه و آله بر ما منت نهاد و دنياى تاريك ما را در فروغ اين چراغ آسمانى روشن فرمود. امت‌هاى گذشته از اين شرف كه بر امت ما كرامت شده، محروم بودند.

نور محمد صلي الله عليه و آله در آسمان‌ها عطيه‌اى بود كه طى روزها و روزگارها ذخيره مانده بود تا سرانجام در آخرالزمان به امت مرحومه ارزانى شود و روشنايى خاموشى ناپذيرش بر دل و جان ما بتابد.

قدرت الهى هرگز شكست نمى‌خورد و به بنياد ارادت و مشيت عليايش هرگز خلل نمىرسد.

(خداوند) اراده كرده بود كه آخرالزمان را از بركت وجود محمد صلي الله عليه و آله شاداب و آباد بدارد و قدرت لايزالش اين بركت را از صبح ازل به خاطر ما نگاه داشت تا آن روز كه لواى نبوت به دست گرفت و در وحشتكده‌ى مظالم و معاصى و كفر و شرك، نداى توحيد در داد.

و بدين ترتيب او را خاتم انبيا قرار داد و ما را نيز به نام خاتم امت‌ها ياد فرمود. ما را به نام خاتم امم ياد فرمود و بر اقوام و ملل گذشته، سيادت و برترى بخشيد.

ما را در برابر لجاج و انكار گمراهان گواه گرفت و به شمار اندك ما بر گروه‌هاى انبوهى كه در اعصار و قرون مىزيستند، افزونى داد.

به روان پاك محمد صلي الله عليه و آله درود باد كه وحى تو را با امانت و صميميت به بندگان تو رسانيد و به شايستگى از ميان بندگان تو مبعوث شد و جناب اقدس تو بر قامت وى خلعت نبوت پوشانيد.


محمد صلي الله عليه و آله در راه رضاى تو، سياه را بر سفيد و درويش را بر توانگر و بيگانه را بر خويش و دور را بر نزديك، برگزيد و عاشقانه به تبليغ وحى تو و اعلاى قانون تو و تعظيم قرآن تو پرداخت. تا آن جا كه از شهر و ديار خود آواره ماند و خاك "بطحا" را به اميد آن كه در ادامه تبليغ آزادتر و قوىتر گردد، ترك گفت و رو به جانب "يثرب" گذاشت.
 

محمد صلي الله عليه و آله امام رحمت و واسطه‌ى فيض و پيشواى خيرات و اصلاحات و كليد بركت و نعمت بود.

محمد صلي الله عليه و آله دين مقدس تو را در زمين آن چنان كه سزاوار بود با علو و عظمت جلوه گر ساخت.

آن چنان كه جان عزيز خود را به رضاى تو در راه جهاد مقدس خويش بر كف گذاشت؛ تن نازنين خود را نيز به خاطر تو در طوفان حوادث به مشقت‌ها و رنج‌ها تسليم فرمود.

پيشانى بندگى در پيشگاه عظمت تو بر خاك نهاد و دست التجا و تضرع به درگاه تو برافراشت. دودمان خويش را براى اعتلا و عظمت كلمه توحيد به قربانگاه گسيل كرد و بر خويشاوندان خود كه هم چنان به مكابره و عناد ادامه مىدادند و از انحراف به استقامت نمىگراييدند، حمله برد و رشته رحامت را با دم شمشير ببريد. بيگانگان مومن و صالح را به خويشتن نزديك ساخت و خويشان ملحد و منافق را به جرم الحاد و نفاق، بيگانه شمرد و از جوار خويش طردشان كرد.

محمد صلي الله عليه و آله در راه رضاى تو، سياه را بر سفيد و درويش را بر توانگر و بيگانه را بر خويش و دور را بر نزديك، برگزيد و عاشقانه به تبليغ وحى تو و اعلاى قانون تو و تعظيم قرآن تو پرداخت. تا آن جا كه از شهر و ديار خود آواره ماند و خاك "بطحا" را به اميد آن كه در ادامه تبليغ آزادتر و قوىتر گردد، ترك گفت و رو به جانب "يثرب" گذاشت.

محمد صلي الله عليه و آله از مكه كه زادگاه و معبد و مسجد و خانه آباء و امهاتش بود، به مدينه غريب و ناشناس هجرت كرد تا قرآن مجيد را هم چون خورشيد تابان بر آسمان حيات بشرى بركشد و جهان را از فروغ اين چراغ آسمانى گرم و روشن بدارد.

محمد صلي الله عليه و آله در اين فداكارى عظيم جز اعظام دين تو و اعلاى كلمه تو و سركوبى دشمنان تو، هدف ديگرى نداشت.

و بدين ترتيب در خانه هجرت به تجهيزات و تسليحات مسلمانان همت گماشت و از آن جا به اميد اين كه درخت كفر را از ريشه بركند و بر جايش نهال بارور راستى و درستى بنشاند، برضد بت خانه‌ها به جنگ برخاست.

همه جا دست تواناى تو پشتيبان او بود و لواى ظفر و سعادت از آسمان‌ها بر فرق گراميش سايه مىانداخت.

تا آن كه بت پرستان قريش را در خانه‌هايشان از پاى درآورد و بت خانه‌ها را بر سرشان ويران ساخت و فرمان گرانمايه تو را جبرا و قهرا بر زندگى ننگين و نكبت گرفته آنان تحميل كرد.

پروردگارا! روح مقدس محمد صلي الله عليه و آله را در اعلى عليين به جوار خويش بپذير و به پاداش رنج‌ها و زحمت‌هايى كه آن روح مقدس در راه رضاى تو و سعادت بندگان تو به خود پذيرفته، قرين رضا و مسرتش فرماى.

آن چنان بر منزلت و مرتبتش بيفزاى كه از آفريدگان تو، كسي هم سنگ و هم وزن وى نباشد و بر فرشتگان مقرب و پيامبران مرسل تو برترى و مهترى گيرد.

و هم چنان فرزندان صالح و پيروان صادق او را از شفاعت و محبتش بهره‌مند ساز و بيش از آنچه ما را به اكرام و انعام وعده فرموده‌اى، انعام و اكرام فرماى.

خداوندا! اى تو كه بندگانت را به وفادارى فرمان داده‌اى.

اى تو كه از هر وفادار، وفادارترى و از هر بخشنده، افزون‌تر و مطلوب‌تر همى بخشى.

تو كه اگر بخواهى بر دفتر كردار بندگانت به جاى گناه، ثواب بنويسى و عوض كيفر، پاداش فراوان فرستى.(1)

ما به فضل و انعام تو اميدواريم.

پى نوشت:

1. صحيفه كامله سجاديه، ترجمه جواد فاضل، صص 64- 68، امير كبير، تهران، چاپ شانزدهم، 1372.