زيارت حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله در روز شنبه

و بعد سيّد اين حديث را بسند ديگر از قطب راوندى نقل كرده آنگاه فرمود: ذكر زيارت حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِيهِ وَاله در روز خود كه روز شنبه باشد :

اَشْهَدُ اَنْ لا اِلهَ اِلا اللّهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ وَاَشْهَدُ اَنَّكَ رَسُولُهُ

گواهى دهم كه معبودى جز خداى يكتا نيست كه شريكى ندارد و گواهى دهم كه تو پيامبر او هستى

وَاَنَّكَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللّهِ وَاَشْهَدُ اَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ رِسالاتِ رَبِّكَ وَنَصَحْتَ لاُِمَّتِكَ

و تويى محمد بن عبدالله و گواهى دهم كه تو رسالتهاى پروردگارت را ابلاغ كردى و براى امتت خيرخواهى نمودى

وَجاهَدْتَ فى سَبيلِ اللّهِ بِالْحِكْمَةِ وَالمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ

و در راه خدا از راه حكمت واندرز نيكو،

وَاَدَّيْتَ الَّذى عَلَيْكَ مِنَ الْحَقِّ وَاَنَّكَ قَدْ رَؤُفْتَ بِالْمُؤْمِنينَ

جهاد (وكوشش ) كردى و آنچه را كه از حق بر عهده تو بود ادا كردى و براستى تو نسبت به مؤ منان مهربانى كردى

وَغَلَظْتَ عَلَى الْكافِرينَ وَعَبَدْتَ اللّهَ مُخْلِصاً حَتّى اَتيكَ اليَقينُ فَبَلَغَ اللّهُ

وبر كافران سخت گرفتى و خدا را با اخلاص پرستش كردى تا يقين (يعنى مرگ ) بسراغت آمد پس خداوند

بِكَ اشَرَفَ مَحَلِّ الْمُكَرَّمينَ اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِى اسْتَنْقَذَنا بِكَ مِنَ الشِّرْكِ وَالضَّلالِ

تو را به شريف ترين مقام گراميان رسانيد ستايش خاص خدايى است كه ما را بوسيله تو از شرك و گمراهى نجات داد

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَاجْعَلْ صَلَواتِكَ وَصَلَواتِ مَلاَّئِكَتِكَ وَاَنْبِياَّئِكَ الْمُرْسَلينَ

خدايا درود فرست بر محمد و آلش و قرار ده درودهاى خود و درودهاى فرشتگانت و پيمبران و رسولانت

وَعِبادِكَ الصّالِحينَ وَاَهْلِ السَّمواتِ وَ الاْرَضينَ وَمَنْ سَبَّحَ لَكَ يا رَبَّ الْعالَمينَ

و بندگان شايسته ات و اهل آسمانها و زمينها و هركه براى تو تسبيح كند اى پروردگار جهانيان

مِنَ الاْوَّلينَ وَالاْخِرينَ عَلى مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ وَنَبِيِّكَ وَاَمينِكَ وَنَجِيبِكَ

از پيشينيان و پسينيان همه را براى محمد بنده ات و فرستاده و پيامبرت و امين وحيت و برگزيده

وَحَبيبِكَ وَصَفِيِّكَ وَ صِفْوَتِكَ وَخآصَّتِكَ وَخالِصَتِكَ وَخِيَرَتِكَ مِنْ خَلْقِكَ

و حبيبت و صفى و پاكيزه و خاص درگاه و خالصت و انتخاب شده از خلقت

وَاَعْطِهِ الْفَضْلَ وَ الْفَضيلَةَ وَالْوَسيلَةَ وَالدَّرَجَةَ الرَّفيعَةَ وَابْعَثْهُ

و به او عطا كن برترى و فضيلت و وسيله و درجه بلند و برآور او را

مَقاماً مَحَمْوُداً يَغْبِطُهُ بِهِ الاْوَّلُونَ وَالاْخِرُونَ اَللّهُمَّ اِنَّكَ قُلْتَ وَلَوْ اَنَّهُمْ

به مقام پسنديده اى كه اولين و آخرين به مقامش غبطه خورند خدايا خودت (در قرآن ) گفتى ((و اگر ايشان

اِذْ ظَلَمُوا اَنْفُسَهُمْ جآؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ

در آن دم كه بر خويش ستم كردند پيش تو آمده و از خدا آمرزش خواسته و پيغمبر

لَوَجَدُوا اللّهَ تَوّاباً رَحيماً اِلهى فَقَدْ اَتَيْتُ نَبِيَّكَ مُسْتَغْفِراً تآئِباً مِنْ ذُنُوبى

براى آنها آمرزش خواسته بود حتما خدا را توبه پذير و مهربان مى يافتند )) خدايا من اكنون به نزد پيغمبرت آمده و آمرزش خواه و توبه كننده از گناهانم هستم

فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَ اْغِفْرها لى يا سَيِّدَنا اَتَوَجَّهُ بِكَ

پس درود فرست بر محمد وآلش و گناهانم را بيامرز اى آقاى ما (اى رسول خدا) بوسيله تو

وَبِاَهْلِ بَيْتِكَ اِلَى اللّهِ تَعالى رَبِّكَ وَرَبّى لِيَغْفِرَ لى پس سه مرتبه بگو

و اهل بيتت بسوى خداى تعالى پروردگار تو و پروردگار خودم رو مى آورم تا مرا بيامرزد

اِنّا لِلّهِ وَاِنّا اِلَيْهِ راجِعُونَ پس بگو

ما از آن خداييم ومسلمّا بسويش بازمى گرديم

اُصِبْنا بِكَ يا حَبيبَ قُلُوبِنا فَما اَعْظَمَ الْمُصيبَةَ

ما به واسطه شما مصيبت زده ايم اى محبوب دلهاى ما و راستى چه اندازه بزرگ استمصيبت تو

بِكَ حيَْثُ انْقَطَعَ عَنّا الْوَحْىُ وَحَيْثُ فَقَدْناكَ

كه بدان جهت وحى ازما منقطع گشته ومبتلا به فقدان توشديم پس ماهم ازآن خداييم

فَاِنّا لِلّهِ وَاِنّا اِلَيْهِ راجِعُونَ يا سَيِّدَنا يا رَسُولَ اللّهِ صَلَواتُ اللّهِ عَلَيْكَ وَعَلى آلِ بَيْتِكَ الطّاهِرينَ

و مسلما بسويش بازمى گرديم اى آقاى ما اى رسول خدا درود خدا بر تو و بر خاندان طاهرينت باد

هذا يَوْمُ السَّبْتِ وَهُوَ يَوْمُكَ وَاَنَا فيهِ ضَيْفُكَ وَجارُكَ

امروز روز شنبه است و آن روز تو است و من در اين روز مهمان تو و پناهنده به توأم

فَاَضِفْنى وَاَجِرْنى فَاِنَّكَ كَريمٌ تُحِبُّ الضِّيافَةَ وَمَاءْمُورٌ بِالاِْجارَةِ

پس مرا پذيرايى كن و پناهم ده كه همانا تو بزرگوارى و مهمان نوازى را دوست دارى و مأمور به پناه دادن هستى

فَاَضِفْنى وَاَحْسِنْ ضِيافَتى وَاَجِرْنا وَاَحْسِنْ اِجارَتَنا بِمَنْزِلَةِ اللّهِ عِنْدَكَ

پس پذيراييم كن و نيكو پذيراييم كن و پناهم ده و نيكو پناهم ده به حق مقام و منزلت خدا در نزد تو

وَعِنْدَ آلِ بَيْتِكَ وَبِمَنْزِلَتِهِمْ عِنْدَهُ وَبِما اسْتَوْدَعَكُمْ مِنْ عِلْمِهِ

و نزد خاندانت و به حق مقام و منزلت ايشان در پيش خدا و به حق آن علمى كه خدا به وديعت در نزد شما نهاده

فَاِنَّهُ اَكْرَمُ الاْكْرَمينَ

كه همانا او كريمترين كريمان است

جامع اين كتاب عبّاس قمى عُفِىَ عَنْهُ گويد كه من هرگاه خواستم زيارت كنم آنحضرت را به اين زيارت اوّل زيارت مى كنم آنحضرت را بنحويكه حضرت امام رضا عليه السلام تعليم بَزَنْطى فرموده بعد از آن اين زيارت را مى خوانم و كيفيّت آن چنان است كه روايت شده بسند صحيح كه ابن اَبى نَصْر خدمت امام رضا عليه السلام عرض كرد كه بعد از نماز چگونه صلوات و سلام بر حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِيهِ وَاله بايد فرستاد فرمود مى گوئى :

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا رَسُولَ اللّهِ وَرَحْمةُ اللّهِ وَبَرَكاتُهُ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا مُحَمَّدَبْنَ عَبْدِاللّهِ

سلام بر تو اى رسول خدا و رحمت خدا و بركاتش سلام بر تو اى محمد بن عبدالله

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا خِيَرَةَاللّهِ اَلسَّلامُعَلَيْكَياحَبيبَاللّهِ

سلام بر تو اى برگزيده خدا سلام بر تو اى حبيب خدا

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا صِفْوَةَ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَمينَ اللّهِ اَشْهَدُ اَنَّكَ رَسُولُ اللّهِ

سلام بر تو اى انتخاب شده خدا سلام بر تو اى امين (وحى ) خدا گواهى دهم كه تو پيامبر خدايى

وَاَشْهَدُ اَنَّكَ مُحمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللّهِ وَاَشْهَدُ اَنَّكَ قَدْ نَصَحْتَ لاُِمَّتِكَ

و گواهى دهم كه تويى محمد بن عبدالله و گواهى دهم كه براستى تو براى امتت خيرخواهى كردى

وَجاهَدْتَ فى سَبيلِ رَبِّكِ وَعَبَدْتَهُ حَتّى اَتيكَ الْيَقينُ

و در راه پروردگارت جهاد كردى و او را پرستش كردى تا يقين (يعنى مرگ ) بسراغت آمد

فَجَزاكَ اللّهُ يا رَسُولَ اللّهِ اَفْضَلَ ما جَزى نَبِيّاً عَنْ اُمَّتِهِ

پس پاداشت دهد خدا اى رسول خدا بهترين پاداشى كه از طرف امتى به پيغمبرشان دهد خدايا درود فرست

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مَحَمِّدٍ و آلِ مُحَمِّدٍ اَفْضَلَ ما صَلَّيْتَ عَلى اِبْراهِيمَ وَ آلِ اِبْراهيمَ اِنَّكَ حَميدٌ مَجيدٌ

بر محمد و آل محمد بهترين درودى كه بر ابراهيم و آل ابراهيم فرستادى كه همانا تو بسيار ستوده و بزرگوارى