فاطمه زهرا؛ حوراء انسیه
عن عائشة، قالت: قلت: یا رسول الله ما لك؟ إذا جاءت فاطمة قبلتها حتى تجعل لسانك فى فیها كله، كأنك ترید أن تلعقها عسلا؟ قال: نعم یا عائشة، طنى لما أسرى بى إلى السماء أدخلنى جبرئیل الجنة، فناولنى منها تفاحة فأكلتها فصارت نطفة فى صلبى فلما نزلت واقعت خدیجة، ففاطمة من تلك النطفة و هى حوراء إنسیة، كلما إشتقت إلى الجنة قبلتها.
فاطمه حوریهاى انسانگونه
... از عایشه نقل است كه مىگوید:
گفتم: اى رسول خدا! شما را چه شده است؟ هنگامى كه فاطمه مىآید او را مىبوسید و حتى زبانتان را در دهانش مىگذارید، مثل این كه مىخواهید عسل به او بخورانید؟
پیامبر فرمودند: همین طور است عایشه! چون من به معراج رفتم، جبرئیل مرا وارد بهشت كرد، پس به من سیبى از سیبهاى بهشت خوراند و آن سیب در صلب من نطفه شد، چون از آسمان نزول كردم، فاطمه از همان نطفه به وجود آمده است و او حوریهاى است انسانگونه، پس هرگاه مشتاق بهشت مىشوم او را مىبوسم.
منبع:
قال الحافظ أحمد بن على الخطیب البغدادى المتوفى (463) فى تاریخ، ج 5، ص 87 ط بیروت، تحت الرقم 2418: أخبرنا محمد بن رزق، أخبرنا أبوالحسن أحمد بن محمد بن محمد بن عقیل بن أزهر بن عقیل الفقیه الشافعى (قال): حدثنا أبوبكر عبدالله بن محمد بن على بن طرخان، حدثنا محمد بن الخلیل البلخى، حدثنا أبو بدر شجاع بن الولید السكونى، عن هشام، عن أبیه.