لبیک حج

	اسوه عفاف
	زهى حرم كه بــــود قبّـــه‌اش سـراج امم زهى حرم كه بر افلاك بـر زده است علَم رواق آن به شــرافت نــمودِ بيـت و مقـام زمين آن به فضيــلت مثـال حـجـر و حرم نسيم آن هــمه جـان پرور و نشـاط انگيز هــواى آن همــه آرام‌بـــخش درد و الـم زهـى حرم كه بـــود مرقـــد حبيبـة حق كريـــمة دو ســــرا بـــانوى فرشته خدم جنــاب فاطمــــه دخـــت فواطم عظمى مــلاذ عالميـــان و مطــاف عُرْب و عجم زنـــى چــگونه زنى فخــر بانـوان جهان زنـــى چـــگونه زنى كــز خدا بود ملهم زنـــى چـــگونه زنى پــرتو جلال رسول زنـــى چــگونه زنى معـــدن سخا و كرم زنـــى چــگونه زنى سرو بـــوستان بتول زنـــى چــگونه زنى شبــه‌هاجر و مـريم زنـــى چــگونه زنى اســوة حيـا و عفاف سر ســـران و اكـابر به پيشگــاهش خـم اَيا كــــريمة آل نبـــىّ و بيــــت ولـــىّ اَيا اميــنة پــــروردگار و غـــــوث امـم اَيا نـــهال بــــرومند دوحـــة ياسيــــن نبـــى خصــال و على فطرت و ستوده شيَم تو را به اسم اعظم حق مصطفى رسول خدا تـــو را بــه حــق على شاه دين پناه، قسم تـــو را بـه عصـمت زهرا و عزّت حسنين تـــو را بـه حضــرت سجّـــاد، نيّر اعظم تـــو را بــه باقر و صــادق امام دين پرور تـــو را بــه بـــاب گــراميت ملجأ عالم به حـــق رهبــر هشتــم، پناه خلق جهان بــزرگ حجــت گيتــى مـــدار نور اتم به نــور ديـــدة او حضــرت جواد و نقى به حــق عســكرى و حــق رهبــر خاتم امام مهــــدى مـــوعود منـــجى گيـــتى يــــگانه نخبــــة اولاد حضـــــرت آدم همان كه پر كنـد از عدل و داد روى زمين ز بعــد آنـكه شود پر زظلم و جور و ستم به حال «لطفى صافى» نظر كنيد كه هست ز هـــول روز قيـامت اسيــــر غصه و غم به مسلميــن گرفـــتار در حجـاز و عراق كه از جفـــاى عــــدو روزشان بود مُظلم عنايـــتى بنمــاييد و قـــاهرانه كنيـــــد زكعبـــه و ز حـــرم، قطـع دست نامحرم زنيد ريشــة صداميــــان كافــــر كيـش تمامشـــان بفـــرستيد در ديـــار عــــدم درود مـا بــه رسـول و به اهل بيت رسول كه هسـت منــطق ما در مديحــشان ابكم نصيب دشـــمن اسلام ضعف و سســتى باد نصيب لشـــكر ديــن خـــدا ثبــات قـدم